سینما امین

بحران در دوبله های ایران ؛ فریب مخاطب برای فرار از سانسور

تا همین چند وقت پیش با افتخار می گفتم "تا جایی که بتوانم فقط فیلم دوبله نگاه می کنم" . اما متاسفانه چند وقتی است که این افتخار برای مخاطبان سخنم پشیزی ارزش ندارد . چرا؟

به سه دلیل :

اول : علیرقم همه تلاش ها و تبلیغات صورت گرفته ، بازار نسخه های زبان اصلی فیلم های روز دنیا همچنان داغ است و اوضاع با دو-سه سال پیش (قبل از آغاز طرح های مبارزه ای وزارت ارشاد و نیروی انتظامی) فرق چندانی ندارد . فرقش این است که آن زمان کلوپی ۲۰۰ بالاتر از مغازه بنده فیلم های خیلی معروف روز دنیا را رایت می کرد و می فروخت ، حالا مشتری ها باید دو کورس سوار تاکسی بشوند و به خیابان نظر (محله ارمنی نشین جلفا) سری بزنند تا هر فیلمی که خواستند (بدون در نظر گرفتن اینکه فیلم واقعاً خوب و معروفی است یا نه) گیر بیاورند . مردم وقتی اینطور راحت می توانند این فیلم ها را تهیه کنند برای چی یکی-دو سال منتظر رسیدن نسخه دوبله فیلم آن هم با وضعیت فاجعه باری که در ادامه خواهم گفت بشوند .

دوم : این دلیل هم شباهت زیادی با دلیل اول دارد تنها فرقش این است که هزینه ای که مردم می کنند خریدن یک دستگاه ماهواره و دو تا سه!!! بشقاب مخصوص است تا از اول صبح تا آخر شب و گاهی تا دم صبح پای برنامه های کانال های رنگ و وارنگ آن بنشینند . تا دو سال قبل وقتی اسم ماهواره به گوشمان می رسید فقط یاد برنامه های سیاسی و رقص و آواز می افتادیم اما به لطف کانال راپرت مرداخ حالا دیگر مزد بگیران سیا و ام.آی.سیکس خیلی خوب حالیشان شده که برای نشاندن مردم پای ماهواره باید فیلم و سریال و برنامه های سرگرم کننده مشابه پخش کرد و رقص و آواز و شو های سیاسی بین عامه مردم خریداری ندارد . وقتی فیلم های روز دنیا (که صد در صد مبالغ کلانی برای خرید حق پخششان هزینه شده) از این شبکه ها پخش می شود حتی همان دو کورس تاکسی نشستن هم دیگر احتیاج نیست (این هم که می گویند روی ماهواره پارازیت است شایعه است باور نکنید)

سوم : و اما مهمترین دلیل . در یکی-دو سال اخیر چند فیلم خارجی با دوبله قابل قبول تماشا کرده اید؟ یک زمانی صدای دوبلورها برایمان چنان عزیز بود که نمی توانستیم بازیگران معروفی مثل آلن دلون یا جان وین را بدون صدای دوبلورهایشان تصور کنیم . اما این روزها نتنها وضعیت دوبله روز به روز ضعیف تر می شود بلکه دوبلورها برای فرار از تبصره های متعدد سانسورچی های ارشاد (که یک زمانی فقط به صحنه های غیر اخلاقی فیلم ها گیر می دادند) راه فریب تماشاگر را در پیش گرفته اند و عملاً داستان بسیاری از فیلم ها را برای اینکه خوشایند آقایان قرار بگیرد تغییر می دهند . به نظر شما عبارت "وزارت شعبده و تردستی" در فیلمی که همه از موضوع آن خبر دارند و کتابهایش را خوانده اند چه مفهومی دارد؟

آقایان محترم ، بنده مخالف اصل قضیه نیستم اما خوشم نمی آید وقتی پای تماشای دوبله فیلمی می نشینم احساس کنم به شعورم توهین می شود . طرف کلامم هم بیشتر با دوبلورهای عزیز است . کی گفته برای گرفتن دست مزد بیشتر هر فیلمی را به هر قیمتی باید دوبله کرد . خوب وقتی داستانش مناسب نیست یا حذفیاتش زیاد است اصلاً قید دوبله اش را بزنید دیگر!!! بنده مطمئن هستم مدیری که در راس هیات نظارت ارشاد قرار دارد فیلم بین نیست چون اگر فیلم بین بود متوجه منظور بنده شده بود و برای این روندی که در پیش گرفته اید چاره ای می کرد . کاری که شما با دوبله فیلم ها می کنید فقط باعث کاهش مخاطب نسخه های تایید شده و جذب مردم به سمت نسخه های تایید نشده می شود و به نظر می رسد برخی از شما عمداً این کار می کنید!

در اینجا باید تقدیر کنم از دوبلورهای شرکت تصویر دنیای هنر و همچنین دوبلورهای سریال جریکو که به قیمت کاهش سرعت کارشان ، توهین به شعور مخاطب را در دستور کار قرار نمی دهند و ای کاش فروش نسخه های دوبله عالی آنها از سریال هایشان تا این حد تحت تاثیر پخش این سریال ها از شبکه های ماهواره ای قرار نمی گرفت .